Bezokolicznik

Jeżeli w zdaniu występują dwa czasowniki, to jeden z nich stoi na końcu zdania jako bezokolicznik. Jest on najczęściej poprzedzony słowkiem "zu", którego nie tłumaczymy na język polski.

Po następujących czasownikach bezokolicznik występuje bez "zu":
- po czasownikach modalnych (zobacz: Czasowniki modalne)
Ich will ins Kino gehen.
Chcę iść do kina.
- po czasownikach oznaczających ruch: gehen, fahren
Wir gehen heute tanzen.
Idziemy dzisiaj tańczyć.

- po czasownikach zmysłowych: sehen, hören, fühlen
Ich sehe die Kinder lachen.
Widzę dzieci śmiejące się.

- po czasownikach: lernen, lehren, helfen, lassen, bleiben

Die Schüler lernen Deutsch sprechen.
Dzieci uczą się mówić po niemiecku.
Bezokolicznik z "zu" występuje:
- po wszystkich innych czasownikach prostych 

Ich habe heute viel zu tun.
Mam dzisiaj dużo do zrobienia.

Ich versuche gleich noch einmal zu telefonieren.
Zaraz spróbuję zadzwonić jeszcze raz.
- po wyrażeniach typu: ich habe die Absicht (mam zamiar),  Lust (ochotę), Zeit (czas)

Sie hat Lust etwas Gutes zu essen.
Ma ochotę zjeść coś dobrego.

Jeżeli bezokolicznik jest czasownikiem złożonym (patrz: Czasowniki złożone), to "zu" wstawiamy po przedrostku, a przed czasownikiem podstawowym.
Ich versuche gleich noch einmal anzurufen.
Zaraz spróbuję zadzwonić jeszcze raz.
Ich habe heute dieses Buch durchzulesen.
Mam dzisiaj do przeczytania tę książkę.
